Geçen hafta bir lokantadayız.
Eli yüzü temiz bir çocuk bize servis yapıyor.
Güleç yüzlü saygılı.
Şeytan dürttü sordum:
“Nerelisin sen delikanlı?”
“Pakistan” dedi
“Yahu Pakistan nire bura nire ? Nerden buldun burayı da geldin buralara?
“Üniversite ye geldim. Yedi ay oldu”
“Ne okuyorsun?”
“Aslında hiç gitmedim. Çalışıyorum”
Eşimle bakıştık. İkimizin gözlerinde sinirli bir öfke…
Sustum. Yemeği tadını almadan hızla yedik. Çıktık gittik.
Eve dönerken “Ne olacak bu memleketin hâli , denetlemek bu kadar mı zor ? “ diye hayıflandık.
Kısacası keyifle evden çıktık keyifsiz eve döndük.